Enigszins verstopt in de woonbuurt Krakeelpolder ligt een Montessorischool die in zijn ontstaansperiode als zeer vernieuwend gold. Het was Hertzbergers eerste schoolontwerp en allerminst zijn laatste. Het is een vroeg voorbeeld van een structuralistische benadering, waarin een gebouw wordt samengesteld uit een optelling van kleine identieke eenheden. In dit geval zijn dat de lokalen met een L-vormige plattegrond. Hierin is de relatie tussen leerkracht en leerling minder gefixeerd dan in een rechthoekig lokaal. De lokalen zijn verder verbijzonderd door hoogteverschillen, vaste kasten en bovenlichten. Door een inventieve schakeling van lokalen wordt de verkeersruimte opgewaardeerd tot een ontmoetingsruimte. Kenmerkend aan de gevel zijn de toepassing van grote betonstenen, de zwarte kozijnen, het platte dak en de vierkante bovenlichten. De keuze van enkel zwart en grijs is bewust gedaan om de aandacht te laten uitgaan naar de fleurig geklede kinderen. De school is in de loop van de tijd door Hertzberger meerdere malen uitgebreid.
