Architectuurgids Delft

Dit zeer zichtbare gebouw is het icoon van de TU Delft. Het grossiert in superlatieven: het staat op palen met een totale lengte van twintig kilometer, de voorbouw in vier lagen langs de Mekelweg is 240 meter lang, de hoogbouw negentig meter hoog. Beide gebouwdelen zijn aan de voor- en achterzijde voorzien van vliesgevels. Tussen de metalen buitenpuien en de houten binnenpuien lopen werkgangen met kabelgoten, ventilatie en zonwering. De enorme stapeling van gestandaardiseerde laboratorium- en practica-eenheden aan weerszijden van een middengang dient om hoog in de lucht buitenantennes op te kunnen stellen. De hoogbouw is opgetrokken met stalen spanten, betonnen vloeren en stabiliteitsschijven. Het oogt slank doordat de voor- en achterzijde ten opzichte van elkaar zijn verschoven en de koppen felle kleuren hebben. Omdat hij kleurenblind was liet projectarchitect Drexhage de kleuren van zijn gebouwen bepalen door een kunstenaar, Henny Bal. Nog voor het voltooid was barstte de kritiek los. Elektrotechniek zou volgens studentenactivisten getuigen van 'de smakeloosheid van een Amerikaanse tuinkabouter', maar het vakblad Bouw vond het 'een samenstel van schoonheid'.